Sjupani

Het was wéér Tikkie Takkie Sjupanie..

Zaterdag 17 maart, rozen zijn rood, viooltjes zijn blauw, bomen zijn van hout en Diepenveen 2 had het koud. Hiermee sla ik meteen de spijker op z’n spreekwoordelijke dop, ik bedoel ‘kop’. Vandaag stond namelijk het duel tegen het veel jongere Diepenveen 2 op het programma. Een wedstrijd die onze tegenstander liever niet gespeeld had. Onder andere uit angst voor de iets aangekomen Desje die op mid-mid begon, windkracht 11 en een gevoelstemperatuur van -23. Een wedstrijd waaruit blijkt dat niet ieder team het verdient om in het heilige en geile geel/zwart te spelen. Vóór de wedstrijd werden er al signalen opgepikt over ‘het op een akkoordje te gooien.’ Hier gingen de krijgers van José Koosinho niet in mee, omdat het na 2 nederlagen op rij weer tijd was voor tres puntos. Hieronder leest u hoe dit geregeld werd.

Koosinho begon en wisselde met de volgende krijgers:

Opstelling: E. (Pennink) Tigrinate (75. Bettus), R. (Tikkie Takkie) Sipaani, S. (The Lablemaker) Dijkstra (45. Jurre, 55. Wouter), R (Hans) Meijer, M. (Heerschop) Laarman, T. (Marcel) Haghuis, R. (Desje) van Ruth, R. (Bugs) Haghuis, P. (De Lange) Hofland (45. The Lord), B. (Bettus) Brama (40. Philip), J (GourmetTorpedo) Potijk.

Alle ingrediënten voor een heerlijke 3e helft waren aanwezig en het hele elftal had er zin in, maar eerst  moesten we nog ff voetballen. Het 1e fluitsignaal was daar. Met onze Penninkmeester in de goal deze dag, tevens de dag van de verjaardag van zijn mooie vrouw (hij moet wel veel geld hebben), de dag van de 6e editie van LPG, de dag waarop 3 van onze jongens St. Duane Johns Day aan het vieren waren en uiteraard de dag van een simpele overwinning.
Je hoefde geen Arnold Bruggink of Ronald de Boer te zijn om na 3 minuten de analyse te kunnen maken dat het 1 richtingsverkeer zou worden. Uiteraard de richting van het goal van Diepenveen. Waarschijnlijk was het gros van het jonge grut van onze buurtjes uit het westen nog moe van een dagje ballenbak bij de McDonalds. Of zij daarbij ook de speeltjes van de happy meal hebben ingeslikt of de burgers verkeerd zijn gevallen is niet bekend. Het leek er in ieder geval niet op. Waar onze eigen verdediging een enkele keer haar grootste gevaar bleek, was er overmacht op het middenveld en werden er voorin veel mogelijkheden gecreëerd. Doordat veel kansen voorin om zeep werden geholpen en schoten uit de 2e linie voornamelijk op het kunstgras van Veenhorst terecht kwamen, bleef de 1e goal langer uit dan verwacht. Met name Ranu (desje) had last van zijn eigen balg en daarmee zijn onevenwicht. Ondanks dat zijn buidel vol spareribs en kapsalons over de bal heen hing, kreeg hij de ballen nog in het vangnet.
De verdiende 1-0 kwam uiteraard wel na een klein half uur spelen door toedoen van onze zwaargewichten voorin. Een slimme pass van Bettus bereikte Jelle die zijn tegenstander keurig uitkapte en vervolgens met zijn rollade, ik bedoel chocoladebeen beheerst afrondde in de verre hoek. Het ijs was gebroken, de tornado wakkerde aan en PH ging door. Kort na de 1-0 was het Bettus dat zijn zelfvertrouwen een extra boost gaf doordat hij vanaf de achterlijn nog knap binnen wist te werken nadat hij de keeper omzeild had.

Met 2-0 richting de kleedkamers, de warme thee en een donderspeech van Koosinho.
Waar Diepenveen al hun dopjes in de bekertjes thee hadden hangen in de rust in verband met de kou, was de sfeer bij PH ontspannen, maar was ook de honger naar meer goals nog steeds aanwezig.
In de rust bereikte ons tevens de wens van onze tegenstander om ermee te stoppen. Ze hadden te veel last van Katrina die maar over het veld bleef razen en de temperatuur die je een husky achter een slee in Lapland niet eens toewenst. Ondanks de extreme weersomstandigheden wilde PH de wedstrijd gewoon voortzetten om te werken aan het doelsaldo. Zo sportief als we zijn stelden we onze tegenstander gerust met de mooie woorden. Zoals ooit een groot schilder zei: ‘Met je dop in de rust in de thee, valt de 2e helft altijd nog wel mee’. Verder werd er tactisch weinig omgezet,

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

maar wel besloten dat Marcel in de goal zou gaan staan, dan weet je dat het goed komt.

Nadat PH al eerder op het veld stond dan de scheidsrechter en uiteraard de tegenstander begonnen we eindelijk aan de 2e helft. Eigenlijk was het in de 2e helft soms nauwelijks nog een wedstrijd of voetbal te noemen. PH liep alleen maar vooruit tot ongenoegen van onze woeste en stabiele mijnwerker Skuppie achterin. Zijn ongenoegen was terecht. Het resulteerde namelijk zowaar in een tegengoal. Een goeie één-twee in de 16-meter werd bekwaam onder Marcel doorgeschoten.
Zo werd PH ook weer even wakker geschud en moest weer een tandje bijschakelen. Zo gezegd, zo gedaan.
De ene naar de andere kans volgde, maar vaak was de eindpass of afronding niet zuiver genoeg. Tussentijds liet Marcel zich nog een keertje goed zien door katachtige bewegingen terwijl de bal nog in de lucht dwarrelde. Doordat de jochies van Diepenveen de laatste 20 minuten niks meer konden, werden er toch nog 2 verdiende goals gemaakt. Sommige konden in de rust de mond al niet meer open krijgen. Zoals de coach van Diepenveen aangaf: ‘Die jongs van mie kunn’de bek niet meer oopn kriegn, ze kunt nie eens meer proatn’, maar dat terzijde. Door een goeie actie van Bugs (geen verrassing voor iemand die alles met een bal kan en de beste voetballer van de club is) werd Bettus nog een keer bediend die binnen tikte en schoot ook Jelle zijn 2e van de dag knetterhard tegen de touwen na een rush op de rechterflank.  Via deze weg ook een shout-out naar mijn bro’ R. Sipaan. Als echte streetsoldier deelde hij 6 panna’s uit en deed ie 8 akka’s. Hij deed z’n naam Tikkie Takkie Sjupanie zeker niet te kort. Tim van Vlijmen die ook op het wedstrijdpapier stond, kwam in bovenstaand stuk niet voor.  Tim ofwel ‘The Swan’ zoals de meeste mensen hem kennen was onze vlagger vandaag. Dit deed hij voortreffelijk, maar is toch een iets te ondankbare taak voor ‘The Swan’. Helaas had ‘The Swan’ te veel last van zijn rug om te spelen. Dit komt onder andere door te veel sierlijke bewegingen die hij vooral in bed zou maken. Mrs Swan, E. van de Vers, euh Fels, wilde hier niet op reageren.

Op naar de 3e helft.

De volgende wedstrijd mogen wij aantreden tegen onze favoriete tegenstander, Hulzense Boys.
Zoals iedereen weet in Nederland hebben wij vorig seizoen in Nijverdal onze laatste en tevens kampioenwedstrijd gespeeld. Op de nacht die volgde zijn we allemaal naar huis gegaan om te kijken wie we zijn dus vul maar in. Overigens is het dit keer niet nodig voor de supporters om met fakkels en rookbommen aan te treden, omdat wij ons volledig richten op de beker. Waar wij eerder SVZW, Spatiebalk Vooruit en RKSV lieten winnen, maar de winnaar wint niet altijd, is het team van Koosinho wellicht ook zaterdag wat minder getergd.

Za3tjes:

  • Bugs vroeg voorafgaand aan de wedstrijd aan de trainer of hij eventueel wissel zou staan, puur uit beleefdheid uiteraard. We weten allemaal wat hij met een bal kan. Hij vroeg dit omdat zijn lieve oom en tante zouden komen kijken. Hij zou dan zijn wisselbeurt liever een weekje opschuiven. Later blijkt dat Koosinho beter op de hoogte was dan Bugs zelf. Zijn tante en oom hadden intussen al wat anders afgesproken voor de zaterdag met cultheld Doom en heldin Yvo. Ik hoef vast niet te vertellen wat ze gingen doen, maar in ieder geval niet aan het Rijksmuseum. Koosinho strafte de beste voetballer van PH niet voor de zogenaamde smoes. Ze hebben een raak-liefde-verhouding dus die komen er altijd uit.
  • Niet iedereen is zaterdag ongeschonden uit de strijd komen. De man van de wedstrijd met 2 goals geeft aan nog steeds last te hebben van zijn hak. Hij zou op het moment rond lopen als en ik citeer: ‘een kangoeroe met lepra’. Deze kangoeroe en goeie vriend is overigens vorige week 30 geworden. Normaal zou je zeggen: ‘op naar de volgende 30’, maar ik hou het nu liever bij ‘we gaan voor nog een jaartje’. Nogmaals gratz moat.
  • Jurre verliet na 10 uitstekende minuten het veld weer. Hij maakte de bewegingen en geluiden van een vrouw die 8 maand en 27 dagen zwanger is. Greep veel naar z’n buik en had pijn. We weten nu eindelijk in welk team hij eigenlijk zit. Diepenveen 2 natuurlijk! Hij is vrijdag met z’n eigen team gewoon mee geweest naar de McDonalds en heeft daarbij, u raadt het al, ook het speeltje ingeslikt.
  • Tijdens de wedstrijd was er op een zeker moment wat verwarring tussen Wouter en de scheids. Waar wij voor het eerst dit seizoen in onze baby blauwe uitshirts speelden, hield Diepenveen de eer niet hoog voor het geel/zwart. In de 2e helft mocht Wouter het veld in voor Jurre. Hij probeerde dit in het geel/zwarte shirt, maar de scheids was uiterst scherp. Toen de scheids het verzoek deed om een ander kleur shirt te pakken, draaide Wouter zich logischerwijs om, om z’n nummer te laten zien. Na 2 minuten had ie al door dat ie ook een baby blauw shirt aan moest.
  • Twan, ook wel bekend als Marcel, was bijna gaan trainen vorige week om zijn nieuwe schoenen in te lopen en te testen. Gezien de wedstrijd af en toe was dit geen verkeerd plan geweest. Dat zou zijn 1e training weer zijn geweest in 4 maand. Die 4 maand komt niet door blessures of afgelastingen, maar vooral door de verslaving aan snoep en andere versnaperingen. Het schijnt dat de fabrikant van de smeerkaas dat bekend staat als ‘Danish Chef’ voor bij Bugles chips de naam wil gaan veranderen in ‘Marcels Chef Cheese Spread’.
  • Tom The Lord Jansen die de 2e helft zijn kunsten weer mocht laten zien kon helaas geen goals maken om de nodige euro’s voor het team weer bij elkaar te sprokkelen. Hij was dan ook niet 100% fit. Heerschop, The Lord en zwager van ondergetekende M. Lapré wisten thuis een zaag te bemachtigen waardoor zij zich na een half jaar weer eens van de ketting hebben kunnen bevrijden. Vrijdagavond hebben ze zich nl bezig gehouden met het gooien van strikes en spares. Helaas is het gebleven bij ‘bezig houden met’. Wel heeft The Lord 1 van de lampen naar beneden gesmeten met een bowlingbal. Doordat ook zijn vriendin, welke overigens een graag geziene gast is in de kantine, het op sportgebied wel welletjes vond dit weekend, nam ze Tom snel mee naar huis na de wedstrijd. Tom moest verplicht een natuurfilm kijken. De film zou een documentaire over eekhoorns zijn. De vriendin van Tom heeft laten weten dat Tom veel weg heeft van een eekhoorn. Naast beroerd bowlen moet hij ook bijzonder vals kunnen zingen. ‘Hij is net een eekhoorn zonder poten, hij houdt geen noot vast’ aldus de lange blonde.
  • 2 van de gebroeders Brama en de ‘Knetter’Huls waren niet aanwezig bij de wedstrijd. Zij waren in Ierland om daar Tokkies verjaardag te vieren met de rest van het land. St. Patricks Day wordt het ook wel eens genoemd. Het schijnt dat de Huls slechts 2 uurtjes heeft kunnen genieten. Hij was na 3 biertjes wederom ‘knetter’ dronken.
  • Voor 6 talenten die onder Koosinho spelen stond de avond en nacht na de wedstrijd, de 6e editie van LPG op het programma. De zenuwen waren in de wedstrijd al wel iets te zien, maar speelden toch voortreffelijk. De race om zo lang mogelijk aan één stuk door stukjes vlees te blijven wegrammen van het gourmet werd uiteindelijk gewonnen door Jelle ‘de Torpedo’. Hij kreeg het LPG-bokaal van Bettus, titelhouder op dat moment. In deze 6e LPG is er ook iets raars gebeurd. De man met het langste gezicht van regio Oost verliet na 2 uurtjes het stadion. Z’n dorst was al gestild, had meer zin in de kipfiletjes van de lady en de pindasaus van de kleine. Eetsmakelijk moat. Ondanks dat een 2e LPG-titel voor Bugs al 3 edities is uitgebleven, is hij toch weer de favoriet volgens de bookies voor editie nr 7.

Bedankt voor jullie aandacht en tot volgende week in Nijverdal!

  1. (Bugs) (De man die alles met een bal kan en beste voetballer van PH) Haghuis.