IMG 20170514 WA0019

PHza 2 kampioen!

PHza2 haalt het kampioenschap binnen

Nadat PHza2 in februari in korte tijd de thuis en uit de topper tegen DOS ’37 4 hadden gespeeld (en slechts 1 punt had behaald tegen de veenbewoners) was het vervolg van het competitieprogramma overzichtelijk. SVZW en SVV/Kloosterhaar waren op papier nog lastig en de andere tegenstanders waren van mindere kwaliteit. Dus als we alles zouden winnen dan zou 13 mei  de apotheose moeten volgen. Zaterdag 13 mei stond namelijk al enige maanden in iedere agenda van de vrienden van PHza2. Nou staat 13 mei in iedere agenda maar in de agenda van de Almeloers was met een zwart-gele viltstift een groot kruis gezet. Iedereen wist dat op deze dag de kraker tussen de Hulzense Boys 4 en PHza2 zou worden gespeeld.

De Hulsinkse Boys wonnen in 2017 alle wedstrijden, al zaten daar wel een paar tussen waarbij de Hulzenaren waarschijnlijk met samengeknepen billen naar het eindsignaal kropen (3 maal 1-2 gewonnen uit bij SVV/K, SVZW en onze broeders van ZA3). Door deze overwinningen bleven zij iedereen voor, zelfbenoemd titelkandidaat DOS liet een paar steken vallen dus voor hun was het medio april all-over, SVZW kon de druk van hun flitsende seizoenstart ook niet aan. ZA2 won, zoals u kon lezen in alle goedgelezen en zeer gewaardeerde wedstrijdverslagen (op basis van wekelijks TNS NIPO onderzoeken worden onze verslagen met een ruime 8 gewaardeerd), alle wedstrijden, na de tweeluik met de zwart-gelen uit het lintdorp tussen Vroomshoop en Almelo. Enige smet was de bijzondere ervaring in Nijverdal waarbij de scheidsrechter het in de rust van de wedstrijd DES 3 –Phza2 nodig vond de wedstrijd te staken wegens herhaaldelijk commentaar van beide kanten. De KNVB beloonde dit wangedrag met een strafpunt en het verplicht uit spelen van deze wedstrijd. De tweede helft werd ingepland voor dinsdag 2 mei. De Nijverdallers hadden 6 kratten bier aangeboden gekregen van de buren uit Hulsen en begonnen redelijk fanatiek aan deze 2de helft. De Hulzenaren waren ook in grote getallen aanwezig om DES te steunen. Ze waren zelfs zo attent om ook een scheidsrechter ter beschikking te stellen. Deze 12de man, al jarenlang gewaardeerd lid van de degradant uit de Zaterdag Eerste klasse, zag een overduidelijke overtreding over het hoofd waardoor DES de 1-1 kon scoren. Gelukkig wist onze alleskunner Patrick de 1-2 binnen te kopen maar de scheidsrechter bleef kleine edoch opzichtige “foutjes” maken in het nadeel van de zwart-gelen. Toen hij in de laatste minuut zelfs een penalty tegen PH gaf om een onbekende reden was het spreekwoordelijke hek van de dam. Alle Almeloers schreeuwden moord en brand en sommige wilde zelfs van het veld af lopen maar gelukkig hielden de ervaren jongens de jeugdigen op het veld en wisten we zelfs op het geweten van de Nijverdalse strafschopnemer in te spelen. De keeper van DES eiste deze bal op en werd door 2 DESerteurs al ingefluisterd om maar te missen omdat dit niet eerlijk was maar de ietwat gezette jongeman was aan de andere kant ook niet vies van 6 kisten boekelos grondwater. Of het aan deze twijfel lag of aan de katachtige reactie van Curry zullen we nooit weten maar de bal belandde niet tussen de palen en hiermee bleef het dus 1-2 en gingen de 3 punten mee terug richting 0546. Enige dat nog tussen ons en 13 mei in stond was de uitwedstrijd tegen PHza3, hierover heeft mijn kleine vriend Jurriaan vorige week al uitmuntend verslag van gedaan dus ik hou het kort: “zwartverbrande frikandellen en hamburgers”.

 

De finale werd dus daadwerkelijk gespeeld. Het vertrouwen van de arrogante Almeloers op een goede afkomst was groot, is feitelijk altijd al groot maar werd er zeker niet minder op nadat week in week uit de verslagen tegenstanders zeiden dat ze ons sterker vonden dat de Hulsinkse Boys.

De voorbereidingen werden daarom in gang gezet. We gingen daarbij logischerwijs uit van het positieve scenario. Joost kreeg de taak een selectie samen te stellen die wedstrijdfit was, Gerben moest op pad om kampioensshirts te bestellen, Wouter zou zorgen voor een voedzame maaltijd en Eric (ik dus, schrijver dezes) moest de financiën bewaken. Om deze financiën te bewaken kregen de regelneven om alles voor zo laag mogelijke prijs binnen te slepen. Inkada Inkoop & Advies was bereid de shirts te betalen indien we zouden winnen en Kreta, het wereldberoemde Griekse Restaurant uit de Almelose binnenstad heeft het eten geleverd. Remco van Muta Sport/Teamfabriek heeft in recordtempo 26 unieke kampioenshirts bedrukt en Topcup heeft een fantastische kampioensschaal gemaakt. Vanaf deze plek willen wij deze topondernemers enorm bedanken. Nadat de organisatie stond werd de druk doorgeschoven naar de jeugd, zij moesten het gaan doen, op de groene weide.

Om 13:15 op 13 mei stonden er ruim 20 zenuwachtige mannen klaar om naar Hulsen af te reizen. Niet zozeer zenuwachtig voor de wedstrijd maar vooral of de planning van de planningmeester en beetje stevig in elkaar stond, hoe laat het buffet klaar stond en of er voldoende bier mee was naar Nijverdal-noord. Aangekomen in Hulsen konden we eerst even genieten van het geweldige voetbalspel van de Hulsinkse Boys 2, die DOS ’37 2 van de mat speelden. Dit geweldige voetbalspel is uiteraard vooral te danken aan de succestrainer van de Boys, onze eigen Niels van ’t Hoog, vriend van het team maar zeker ook een van de sterren van PH3. Toeval wilde dat DOS ’37 1 ook naar Hulsen moest dus het sportpark zag de hele middag zwart-geel. De penningmeester van Hulzen zag vooral euro-biljetten. Trein/autoladingen vol toeschouwers kwamen aan de poorten van het sportpark maar opvallend genoeg weigerden ze allemaal te betalen omdat ze niet voor HB 1 kwamen maar voor HB 4.
Er werden nog gauw even wat provisorische tribunes geplaatst om de 100den gasten kwijt te kunnen. Een aantal van deze gasten had een rood hart maar het merendeel kwam voor de Almeloers. Spelersvrouwen, kinderen,  ZA3, ZA5, vele oud-spelers van ZA2, familie en vrienden hadden het Twentekanaal (Zijtak Almelo voor de kenners) overgestoken om dit gevecht mee te maken.

Joost had uiteindelijk gekozen voor de volgende wedstrijdselectie:

Patrick Hofland, Jelle Potijk, Sjoerd Dijkstra, Mike Laarman, Onne van ’t Hof, Thijs Brama, Twan Haghuis, Ruud Gasthuis, Philip Tigrinate, Bart Brama en Armanda Hanekamp traden aan bij de aftrap en de bank werd bezet door Rupen Sipaan, Remco Haghuis, Joost Brama, Ranu van Ruth en Eric Tigrinate. Al onze andere sterspelers konden, al dan niet fit, hun gewone kleding aanhouden daar de KNVB niet meer dan 16 spelers toelaat op het wedstrijdformulier.

De aftrap heeft niemand gezien, de zwart-gele rook hangt nog steeds als een wolk boven Hulsen, met name de kwaliteit van het vuurwerk van de beroepshooligans van ZA5 was uitmuntend. De fakkels van Niek en Niek vielen wat minder op, dit waren eigenlijk vooral uit de klauwen gewassen lucifers.

Zoals vaak in een kampioenswedstrijd was de kwaliteit van het spel niet top. PH durfde gezien de erbarmelijke staat van het veld niet vanuit achter op te bouwen en hanteerde vooral de lange bal maar HB had enkele boomstammen achterin staan die hier redelijk eenvoudig op konden acteren. Daar tegenover wist HB ook niet veel te stellen, meest gevaarlijke was een aanval die er toe leidde dat de bal 2 maal op de lat stuiterde in een seconde. Het nadeel van boomstammen is dat deze in de regel niet heel snel zijn, vooral niet op de eerste meters. Armando wist van de snelheidsverschil gebruik te maken en lobde 1-op-1 op de keeper de bal over deze jongeman. 0-1, de eerste stap was gezet. Het restant van de tweede helft speelde zich vooral af rond het middenveld, tot aan de beide strafschopgebieden. Veel verder kwamen beide teams niet. Als ze al wel richting het doel kwamen dan beschikten beide teams ook nog over een sterke keeper. Grootste kans aan onze zijde was een schietkans voor Bettus, net vanuit de 16, hij wilde hem fraai over de keeper schieten met de binnenkant maar onze noeste havenslaaf had achteraf gezien beter bal en keeper in een knal in de touwen te jagen. Vlak daarna schrok de bank van PH even op. Philip moest gewisseld worden. Het was niet alleen het uitvallen van Philip dat ons zorgen baarde maar ook de ontstane puzzel hoe dit in te vullen. Joost besloot in al zijn ervaring dat Remco dan maar even als rechtsbuiten moest gaan spelen, dat diezelfde Remco eigenlijk bij rust Ruud Gasthuis zou vervangen moesten we daarna maar oplossen. Vlak daarna gaf Heerschop ook al aan dat hij pijn had. Omdat het nog maar een paar minuten tot de rust was werd Heerschop gemaand vol te houden en nog maar te genieten van de omstandigheden. De scheidsrechter genoot ook zichtbaar van de ambiance en besloot om de eerste helft te verlengen met 5 minuten. 50 minuten voetballen is voor de robuuste mannen geen eitje, aan de andere kant, we weten sinds de verjaardag van Koning Willem-Alexander dat 50 het nieuwe 30 is, dus eigenlijk is het slechts 30 minuten. Dan valt het wel weer mee, al werkte het weer niet mee. In de rust in de kleedkamer werd er dus vooral gesproken over droogte, dorst, warmte en hoe lang dit nog zou duren. Hulsink was niet aanwezig in de kleedkamer maar hij had ons vast kunnen vertellen hoe snel droogte om kan slaan in een prettige vochtigheid. Tot onze grote verrassing maar ook plezier was Gerard Grothues wel de kleedkamer in gelopen. Nadat hij eerst 5 minuten onze discussies analyseerden brak hij in met de magische woorden: “mag ik even”?

Hij vertelde dat hij ons had geanalyseerd en dat hij even wat wilde vertellen. We moesten onze posities houden, de bal het werk laten doen, compact spelen en ook in het veld onze posities houden. Combinaties waren belangrijk, aldus deze zeer ervaren trainer, vorig seizoen nog kampioen met PH za5. We zullen nooit weten wat onze Gait allemaal bedoelde met posities houden, ook in het veld, maar de motiverende woorden hielpen wel. Met nieuw elan kwam Philip terug het veld in, Ruud ging er zoals afgesproken uit. Remco kon daarmee een linie lager gaan spelen om daar de boys in red dol te draaien. Als groot fan van the Blues (dan heb ik het niet over muziek) werkt de kleur rood op een zelfde manier op deze Raboboy als op een stier in een arena. Ranutelli had Mike voor rust al vervangen, Heerschop kon niet meer, door die enorme verlenging van de scheidsrechter. De andere wissels werden nog achter de hand gehouden. De Hulsinkse Boys probeerden nog op allerlei manieren druk te zetten op PH maar erg gevaarlijk werd het niet meer. Helemaal niet toen Armanda na een mooie aanval via Philip en Bart  de 0-2 op het scorebord plaatste. Daarna ging de vermoeidheid bij beide teams toeslaan, de ruimtes werden groter, er kwamen counters maar gescoord werd er niet meer. Joost verving Armando, Armando kwam later nog terug voor Bart.  Een Hulzense Boy was zichtbaar bang dat de scheidsrechter weer 5 minuten liet doorspelen en besloot om zichzelf te belonen met een rode kaart. Hij trapte Onne na omdat hij van mening was dat Onne tijd rekte. Hij had volledig gelijk in zijn constatering dat Onne tijdrekte, daar waren wij al enige tijd mee bezig, ervaren als wij zijn maar dat is nog geen reden om na te trappen, aldus de scheidsrechter. De angst dat de scheidsrechter 5 minuten extra zou spelen was trouwens ook ongegrond. Het waren er wel 10. DOS (zoals u weet, speelde op veld 1 tegen HB1) was al bijna halverwege de terugreis naar Westeinde. Je zag angstige blikken omhoog van allerlei PHers om te kijken of er veldverlichting aanwezig was. Toen de duisternis bijna inviel blies de scheidsrechter voor het laatste op zijn fluit en was de droom voor Hulsen uit. De droom van PH kon gaan beginnen. Onder een enorm gejuich, met fakkels, rookapparaten en balustrades rende alles en iedereen het veld op om elkaar te omhelzen, iedereen op 1 na, ik rende niet meer maar daar later meer over. Hans van Breukelen en Jean Paul Decossaux waren al weggereden, door het uitstelgedrag van de leidsman werd het te laat voor hun, zij moesten de volgende dag naar respectievelijk Rotterdam en Tilburg dus gaven zij de schaal over aan Bjorn Woesthuis. Bjorn, onze leider sinds de start van het team tot aan 2010 had de eer de schaal uit te mogen reiken aan aanvoerder Brama. Thijs Brama in dit geval. Na het uitreiken van de schaal was het tijd voor het uitreiken van de 26 kampioensshirts, onder luid gejuich kreeg ieder lid van de selectie (ook het lid van Hulsink) een kampioensshirt. Onder het genot van een of meerdere flesjes Amsterdams gerstenat werd er al driftig geanalyseerd waarom het nog zo lang heeft moeten duren voordat we kampioen werden, het was toch al vanaf wedstrijddag 1 duidelijk? De Hulzense Boys wonnen de eerste kampioenswedstrijd met 1-2 bij ons maar hebben dus overduidelijk te vroeg gepiekt. Advies voor volgend jaar wordt dus om later te pieken, dat is logisch, nooit te vroeg het hoogtepunt bereiken. Als we dan even de tijd een uurtje doorspoelen en het 17:45 is dan staat de voltallige selectie voor de deur van het clubhuis aan de Veenelandenweg. Binnen is het een drukte van jewelste en onder een haag van zwaaiende handen, vergezeld door de klanken van Queen-We are the Champions maakt het team zijn entree. DJ Ruud Lubbers moet Freddy Mercury nog 2 maal vragen om het lied opnieuw te zingen om de selectie zo groot is dat het enige tijd duurde voordat iedereen binnen was (al kan dat ook liggen aan het feit dat ik voorop strompelde en de boel ophield). Dan was het nu tijd voor bier. Wat er verder die avond en de daarop volgende 24 uur gebeurd is is allemaal geheim en ontstaan onder invloed van drank. Wellicht dat ik toch nog het een en kan verklappen in de PHzaTweetjes.

Daar komen ze, de PHzaTweetjes

  • Marko Saric ontpopte zich tot een muzikaal talent. Nadat hij eerst al jaren heeft verteld over alle beats die zijn vader geproduceerd heeft nam hij de microfoon ter hand en schudde de ene na de andere hit uit zijn mouw. Zijn favoriet is natuurlijk Frank van Etten- Leef als een zigeuner
  • Er is nog een muzikaal talent. Deze was nog niet zo bekend. Sjoerd Dijkstra is natuurlijk ook nieuw voor ons. Dit is pas zijn eerste jaar op dit niveau. De afgelopen weekenden heeft hij al veel kunnen oefenen op zijn karaoke-kwaliteiten in Cafe de Burcht. Zaterdagavond kwam dit er uit. Vooral zijn vertolking van Henk Dissel sloeg in als een bom. Sjoerd de verse volks-tuin-zanger is ook fan van Henk Wijngaard. Henk heeft altijd goeie teksten aldus de Witte Aziaat. “Vooral de sneeuwwitte bruidsjurk vind ik mooi, vooral die ene regel als hij de krant leest: weinig nieuws zogezegd, en het weer werd weer slecht en de sport interesseerde mij geen zier. Sport boeit mij ook niets. Ik speel wel eens 3 wedstrijden per weekend maar dat doe ik vooral omdat ik daarna de microfoon in de mond mag nemen eeuh hand”
  • Ranutelli, onze andere Aziaat, ook wel bekend als de baron van Surabaya, heeft het weekend van zijn leven gehad, het duurde alleen net 2 uurtjes te lang. Na alle festiviteiten op de zaterdag ging hij zondags vrolijk verder. Hij hoorde dat PH 1 op zondag voetbalde en wilde wel eens zien hoe dat er aan toe gaat. Dat daar nog een barbecue en wat bier bij hoorde was mooi meegenomen. Iedereen die op zondag op niveau heeft gevoetbald (ik dus niet) weet dat de zondag wordt afgesloten in Saasveld. Bij Bruins. Ranu heeft Bruins wel gehaald maar op de terugweg zijn eigen huis niet meer. Hij fietste over de Ootmarsumestraat, op weg naar het verre Almelo-Zuid en toen hij ter hoogte van huize Aagten/Meijer was heeft hij aangebeld bij teamgenoot Jurre om te vragen of hij tussen Jurre en Liesje in mocht liggen. Hij kon eeeeecht niet meer verder.
  • Wouter, 2 bier-all over, heeft zich zaterdags nog goed weten te gedragen. Het enige dat altijd een uitdaging is voor onze ierse readhead is de fiets. Wouter woont in de stad en doet normaliter alles lopend of per Volvo. Maar autorijden mocht niet meer en lopen vanaf de Veenelanden richting het Hookhoes is zonde van de zuivere zuiptijd. Dus moest hij toch nog de fiets pakken. Zondags schrok hij wakker en vroeg of Tom zijn fiets had meegenomen. Tom had geen idee waarom Wouter dit vroeg en adviseerde Wouter toch nog eens goed te gaan kijken in de omgeving van de Julianastraat (u weet wel, de straat waar PH 101 jaar geleden is opgericht). Wouter vond uiteindelijk zijn fiets ingewikkeld vastgeknoopt in het hek naast zijn huis.
  • Dat Wouter de volgende avond wederom op de bank in slaap valt zullen we hier dan maar achterwege laten.
  • Omdat de echte waarheid over Wouter nog altijd geheim moet zijn weer wat wetenswaardigheden die niet waar zijn: Wouter slaapt altijd met een duikpak aan. Wouter is bang voor Russische dwerghamsters. Wouter is fan van Mike te Wierik (was wel waar maar sinds hij de wedstrijd tegen Feyenoord verkocht heeft niet meer). Wouter leest graag waargebeurde fictieboeken.
  • Twan is ook groot fan van Henk Wijngaard. “Alleen had ik een liedje anders gecomponeerd. Dat liedje over Beun de Beunhaas: Laatst belde mij een oude vrouw. Die vroeg of ik haar schoorsteen vegen wou. Ik zei “mevrouw het spijt me zeer”. Zo’n oud gebouw veeg ik niet meer.  Dat begrijp ik niet. Ik veeg iedere schoorsteen, al moet ik wel toegeven dat ik ze graag wel zo vers mogelijk heb.
  • Bart was nogal jaloers op Wouter zijn bijnaam. “Dat Bettus is leuk hoor, maar dat is geen bijnaam. Dat is een verbastering, een verbartering. Volgend jaar wil ik 4 bier all over op mijn kampioensshirt. Ik zal jullie laten zien waarom.” En inderdaad, Bart was zaterdagavond de eerste die noodgedwongen het pand moest verlaten. Hij was helemaal all over.
  • Vanaf deze plek wil ik mijzelf heel veel sterkte en een spoedig herstel toewensen. Bij de 0-2, nota bene van mijn mede-ABN AMRO-bankier Armando vond ik het nodig om zo’n groot gat in de lucht te springen dat ik mijn rechterachillespees gescheurd heb. Gips van teen tot knie is geen enorme aanrader. Enige dat voor herhaling vatbaar was was mijn maandagmiddag in een achillespeeskamer met allerlei leuke verpleegsters.
  • Koos, onze trotse leider, gaf zaterdag een indrukwekkende speech. Wijlen Fidel Castro stond er om bekend speeches te geven van 8 uur. Koos kon dit inkorten tot 8 seconden. “Jongs, machtig mooi dit, we gaan bier drinken”.
  • Jelle werd uitgeroepen tot Man of the Match. Deze verkiezing werd geinitieerd door zijn broer. Deze wist wel te vertellen dat hij het besluit in zijn eentje had genomen maar wel volledig objectief is.
  • Gerben maakte op een onprettige manier contact met het asfalt. Omdat hij zijn handen niet wilde beschadigen ving hij zijn volledig gewicht met zijn rechterwangetje op. Dit wangetje is nu voorzien van een mooie schaafwond.
  • Mike had uiteraard ook nog een rol in de festiviteiten. Hij mocht zijn befaamde Heerschop-bokaal uitreiken. De bokaal voor slechtste deelnemer aan de wedstrijd. Hij nomineerde de Hulsinkse Boys, uiteraard, als je al niet kunt winnen van een team dat als warming up alleen een bal de lucht in schiet en in de kleedkamer luistert naar Ben en Ruurd ben je wel reteslecht. Kenneth kreeg een nominatie omdat hij Kenneth is. Armando was ook reteslecht volgens Mike, hij scoorde slechts 2 maal. Ajax en Bart completeerden het 5 tal. Bart omdat hij geen pepernoot heeft geraakt tijdens de wedstrijd en trouwens ook geen bal. Uiteraard won Bart de Heerschop-bokaal wat inhoudt dat hij tot begin september met een touwtje in zijn nek moet lopen, zoals Heerschop dat zijn hele jeugd heeft gedaan.

Al met al is de conclusie dat wij in ons 17de seizoen als seniorenteam voor het eerst kampioen zijn geworden. Dat is 1 jaar sneller dan die club uit Rotterdam-zuid. Wij danken iedereen die hier aan heeft bijgedragen, in welke vorm dan ook. Vanaf de oprichting van het team in 2000 tot nu hebben er meer dan 100 spelers minimaal 1 minuut de kleuren van PHza2 verdedigd, vaste spelers maar ook een heel arsenaal aan gastspelers. We danken alles en iedereen bij PH die vanaf dag 1 in ons geloofd heeft, die ons met van alles geholpen heeft. Daar horen uiteraard enkele sponsoren met naam en toenaam bij. Inkada Inkoop & Advies, Restaurant Kreta en Bier en wijnlokaal Hookhoes. We danken onze vaders, moeders, vrouwen, mannen, vriendinnen, kinderen, poezen, banken, bankrekeningen, het is niet altijd even makkelijk geweest om ons zaterdag na zaterdag van 13u tot diep in de nacht te moeten missen, vooral niet voor onze bankrekening. Wat natuurlijk erg bijzonder is dat we precies kampioen worden in het laatste seizoen dat PH bekend staat als zondagclub. Het is nooit onze intentie geweest maar achteraf hebben wij met onze overstap (niet als eerste team maar wel als eerste team dat definitief ging) van de jeugd naar het zaterdagvoetbal wel een rol gespeeld in de ontwikkeling van onze mooie vereniging. We zijn heel erg benieuwd hoe de komende seizoenen gaan lopen voor onze selectieteams. Ook ons eigen team blijft gewoon bestaan. We kijken er naar uit om begin september weer te starten met de competitie. Tot dan!